Wie onze begraafplaatsen bezoekt, door of rond onze kerken wandelt, ziet rust, groen en zorg. Dat is geen vanzelfsprekendheid. Achter elk gemaaid grasveld, elke gesnoeide haag, elke schone kerk en elk schoon pad schuilt het stille, trouwe werk van onze vrijwilligers. Mensen die hun tijd, energie en liefde, vaak al decennialang, geven aan plekken die voor velen van ons van grote betekenis zijn.

Die inzet staat onder druk. Al jarenlang wordt het onderhoud van onze begraafplaatsen, kerken en kerkterreinen gedragen door een kleine groep toegewijde vrijwilligers. Die groep wordt kleiner en grijzer. Door leeftijd, gezondheid of persoonlijke omstandigheden stoppen mensen noodgedwongen, maar het werk blijft even omvangrijk en dat betekent meer werk voor de achterblijvers.

Harde realiteit is dat we het hoge onderhoudsniveau uit het verleden niet langer kunnen volhouden en dat is geen onwil of gebrek aan inzet.

Professioneel onderhoud voor de begraafplaatsen en kerkterreinen is economisch niet verantwoord en niet haalbaar.

Zonder vrijwilligers is regulier onderhoud dus onbetaalbaar. Onze vrijwilligers zetten zich belangeloos in. Ze doen wat ze kunnen, met de tijd en kracht die ze hebben. Ze verdienen onze waardering en klagen voedt enkel het gevoel dat hun inzet “niet goed genoeg” is.

Klagen helpt niet, het schaadt, waardoor mensen juist eerder afhaken. En elke vrijwilliger die stopt, betekent extra werk voor de overblijvers en zorgt voor verder achteruitgaand onderhoud.

Encycliek Laus Deo

In vervolg op de encycliek Laus Deo kiezen we ook principieel voor meer natuurlijk groenbeheer: minder maaien, schoffelen en snoeien, draagt bij aan meer groen en bloemen. Zo zorgen we beter voor onze aarde, voor ons leefmilieu, voor ons nageslacht en onze jeugd.

We begrijpen dat verandering weerstand oproept; als het anders uitziet dan we gewend zijn: een perk dat minder strak is, een pad waar onkruid groeit of een haag die niet perfect geknipt is.

Onze begraafplaatsen en kerken zijn plekken van herinnering, bezinning en verbondenheid. Ze verdienen zorg. Maar die zorg begint bij onszelf, als gemeenschap.

De keuze is mogelijk confronterend: óf we dragen dit samen, óf we accepteren dat het onderhoudsniveau nog verder daalt.

Dringende oproep: meld u aan als vrijwilliger voor het onderhoud.

Niet morgen, maar nu. Niet omdat het moet, maar omdat het samen kan.

Vrijwilliger zijn betekent niet dat u alles moet kunnen of elke week beschikbaar moet zijn.

Elke bijdrage telt: bv. enkele uurtjes per maand meehelpen in het groen.

Laten we stoppen met klagen en beginnen met dragen – met waardering voor onze vrijwilligers – met openheid voor wie wil helpen. Samen kunnen we deze bijzondere plekken behouden, anders dan vroeger, maar wel vanuit ons hart.

Ook voor onze (nieuwe) natuurbegraafplaats in Papenhoven zoeken we mensen met een groen hart en groene vingers.

Wie wil meehelpen is meer dan welkom!

Wilt u eerst meer informatie of meld u direct aan via info@parochieborn.nl.

Namens het parochiebestuur

Pastoor F. Houwman.